ciasteczka Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (ciasteczka). Dowiedz się więcej o celu ich używania i zmianie ustawień cookies w przeglądarce. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki
Akceptuję

Strach

Strach

Udostępnij:

Nie ma przesady w tym, że opieka nad przewlekle chorym bliskim, a zwłaszcza umierającym,  jest jedną z najważniejszych i najtrudniejszych rzeczy w życiu, z jakimi musimy się zmierzyć. Świadomość bycia osobą, od której zależy jakość życia chorego i jego komfort, a jednocześnie poczucie braku odpowiednich kompetencji (niewielu z nas staje się opiekunami osób chorych, mając uprzednio praktyczną wiedzę na temat sposobu, w jaki należy to robić!) są przyczyną stresu i wielu obaw. Zadania, takie jak wykonywanie iniekcji, zmiana stomii, obsługa aparatu tlenowego, pielęgnacja niegojących się ran, mogą wzbudzać lęk, a niekiedy nawet niechęć. Ponadto pojawiają się liczne trudności techniczne (np. jak umyć głowę choremu niewstającemu z łóżka?). Uczucie nieprzygotowania do podjęcia się zadań, o których mieliśmy blade pojęcie (lub wręcz żadnego), jest naturalne w takich sytuacjach, a lęk towarzyszący mu nie powinien dziwić.

 

Wielu z nas obawia się niewiadomego. We współczesnej kulturze śmierć i umieranie odsunięte zostały w cień, znajdują się na marginesie życia, podczas gdy niezmiennie są to integralne elementy życia, tak samo ważne, jak narodziny. Śmierć bliskiego przepełnia nas strachem: jej obecność w określonej perspektywie czasowej jest dla wielu z nas przerażająca, wielu opiekunów boi się, że nie rozpozna oznak jej bliskości, że nie będzie wiedziało, jak się zachować. Również przyszłość po stracie jest przerażająca – życie bez osoby, którą się kocha, jest zawsze wielką niewiadomą.

 

Porady:

 

  1. Zgromadź jak najwięcej informacji na temat czynności, których będziesz musiał się podjąć. Część z nich znajdziesz sam, wiele dowiesz się od specjalistów. Każdą wątpliwość zapisuj w notesie: będziesz mógł ją później wyjaśnić ze specjalistami (nie o wszystkim przecież będziesz pamiętał).
  2. Zaakceptuj fakt, że w niektórych sytuacjach Twoja pomoc może okazać się niewystarczająca. Jeśli Twój bliski przebywa w domu, może nadejść moment, w którym będzie potrzebował całodobowej opieki hospicjum. Nie ma w tym Twojej winy.
  3. Dowiedz się, co się dzieje, gdy człowiek umiera: mimo że nie przewidzisz wszystkich detali, świadomość tego, co się wydarzy, przygotuje Cię na to doświadczenie. Nie oznacza to, że nie będzie ono bolesne, ale wiele osób, które się w ten sposób do śmierci bliskiego przygotowały, wskazuje, że ich ból i szok były mniejsze.
  4. Przemyśl, czy chcesz być z bliskim podczas jego śmierci sam, czy też chciałbyś, by w tym czasie pojawili się inni członkowie rodziny i przyjaciele. Porozmawiaj o tym z chorym. Uszanuj jego decyzję. Sporządź listę kontaktową osób, które chcesz zawiadomić i upewnij się, że będą mogły szybko dotrzeć na miejsce.
  5. Postaraj się porozmawiać o tym, co Cię przeraża: jeśli są to kwestie medyczne, porozmawiaj z hospicyjnym lekarzem lub pielęgniarką, jeśli duchowe – skorzystaj z pomocy psychologa, duchownego lub po prostu podziel się swoimi obawami z przyjacielem.
  6. Pomyśl o tym, co będziesz musiał zrobić w ciągu kilku tygodni po śmierci bliskiego. Decyzje dotyczące dalszej przyszłości odłóż na późniejszy czas. Teraz nie będziesz miał do nich ani głowy, ani serca.

Nasi partnerzy

slide
slide
slide
slide
newsletter

Bądź na bieżąco

Zapisz się dzisiaj do newslettera by uzyskać jak najszybszy dostęp do nowości, aktualności i ofert, które mogą Cię zainteresować.

paper plane
paper plane